دریدن درونیت انسان
خشونت چیست که گویی فرا تاریخیت یافته است؟
روزمرگی نیز چنین است. جهان آشنایی که در آن انسان احساس تکراری می کند که امن است. «تکرار» آنرا اگرچه نا امن، اما جواب پس داده می داند. تصورات رایج که در پس روزمرگی صورتهای واقعیت در ذهن فرد ایجاد می شود، مفاهیم را همچون باورهای ایدئولوژیک بازتولید می کند؛ و ناخودآگاهانه در باورهای فرد، نا تاریخیت آنرا ایجاد می کند. در رویکرد آغازینش دریافت آن چونان جهانی است که در آن هر واقعیت انسانی روزمرگی خویش را می یابد: تقسیم زندگی به دقایق متفرد و تکرار شونده که با نظمی به نسبه مشخص چیده شده اند و انسانی را که لازمه تداوم نظم اجتماعی است پدید می آورند.
ادامه مطلب
+ نوشته شده در چهارشنبه سیزدهم آذر 1387ساعت 8:55  توسط سیاوش خدایی
|
